سپید

ق،قاف/ آخرین حرف عشق است/آنجا که نام کوچک من/آغاز می شود// قیصر امین پور

درباره وبلاگ

سلام.
من سپیدم.متولد فروردین65.همزاد هالی.به موسیقی علاقه ی زیادی دارم اما زبان ریاضی رو از اونم قشنگ تر می دونم.هر دو الهامن.اما به زبان ساده:یه جوری که همه بفهمن.عاشق حافظ و شاگردش گوته ام.
این بلاگم دل نوشته های منه.یه دفترچه شعر.فرق بلاگ با نوشته های شخصی اینه که می تونی مخاطبو لحظه ی نوشتن حس کنی.این برام خیلی جذابه.حتا خودتم بهتر می تونی مخاطب قرار بدی.
روشنه که کدوم قسمت شخصیتمو دوست داشتم با شما به اشتراک بذارم.(نکنه اشتراکت تهی باشه!!)خوش حال می شم تو شناخت همدیگه به هم کمک کنیم.

رخشا

رخت را چون ماهـ ـی می پندارم

که ابرهای دژخیم از آن مراقبت می کنند

افسوس که دیر دریافتم که

وقتی باران می بارد این تویی که گریه می کنی و به پای ابرها تمام می شود!

گریه ات

ابرها را ذوب خواهد کرد و دوباره درخشیدن خواهی یافت

ای ماه نازنین

نازنین من

ببار

و سپس

بدرخش...

18 اردیبهشت 87

1:40-2 بعد از ظهر

+ نوشته شده توسط سپید در چهارشنبه هجدهم اردیبهشت 1387 و ساعت 20:12 |