جام تهی

 

 

   غزلواره "وجود"م را به تو هدیه می دهم

 

  نمی توانم در انتظار جام تهی شرابی باشم که غزال تیزپای مرا سیراب کند

 

                         یگانه غزال سفر کرده من تویی

 

                                و من مجنون وار

 

               آمدن بودنت را –خیال گون- در می نوردم

 

شراب وجود من

 

        مستانه در انتظار توست

 

                     آه که تکاپویش در جایی محبوس است

 

          

             و این جوشش من است که تو را این چنین می رهاند!

 

 

"آهو وار" آهوی "مستم" را دنبال می کنم

 

                         آهوست و من به دنبال او اما اوست که صیاد است:

 

              آهوی مست من"دزدانه" شراب وجودم را تا جرعه آخر نوشیده است!

 

حسین کلانتری10:55-11:15

21/5/86

شعر ناتمام

ترنم "وجود"ت را می سرایم

ای آن که بی تو، کوچه پس کوچه های تنهایی ام به جنون ختم می شود

نمی توانم...

نمی توانم تصویر مرگ تو را ازصفحه خیالم ورق بزنم!

ای آن که بی تو، صفحه شعرم بدل به نثری "تهی" می شود

و نثرم بدل به خط خطی چند، زیر شعله های هراسناک دستی لرزگون

نمی دانم...

نمی دانم چه بگویم

که بی تو... بی تو حتا ذهنم محکوم به فناست

و شعرم... نه! نثرم! محکوم به ناتمامی... نه! بی پایانی!:

این تردیدی است که از خیال به سرانجام بی سرانجامی تو خفته برمی خیزد!

روشنک من! شعر من ناتمام نمی ماند: شعر من نثر نمی شود:

تو روح فاصل شعر و نثری

تو آهنگ شعر منی

شعر من از "وجود"ت می سراید

و به "تردید" ختم می شود

مگذار بدین سان پایان پذیرد

شعر ناتمام روشنک سپید من!

مگذار!

**

22/5/86

1:10-1:30

سرود "وجود"

سرود "وجود"

از بودنت می سرایم:

تصویر تصور نبودنت موجی است دیوانه وار

سکوت مرگ بارتنهایی

ریشه هر سروقامتی را می سوزاند

چه رسد به مجنونی پرالتهاب!

از گرمای وجودت می سرایم:

شبنم وجود من یخ زده را می ماند

التهاب! گرما! مرا از "وجود"ت سیراب کن!

اما

دیگر از تنهایی خود نخواهم سرود:

سایه تنهایی مرا با تیر نگاهت نشانه رفتی

افسوس بر من اسیر که صیادی پی آن بازنگشت!

من اسیری خواهم ماند که آمدن صیاد خود را به نظاره بنشیند...

از گل ها نخواهم سرود:

برای من "گل" و "داوودی" هم ارزند

و هر چه داوودی نباشد گل نیست

"داوودی" می تواند "سپید" باشد

“And David played and it pleased the Lord…”

**

11-11:5

19/5/86

---  ممکنه این پست تا خیلی وقت دیگه بالا باشه....

 

                          موج گونه

 

 

     یأسی به دام افتاده

 

                   در نگاهی ممتد

 

 

         از پس انبوه فاصله

 

                                 نمی توان آبی چشمت را

 

                                                    به حقیقت پیوند داده شده پنداشت

 

 

   اگر "آبی" را درنمی یابی

   

            تخیل را از نادیده آن می توانی  بیرون کشی

 

                                                  و در زلالش تماشا کنی

 

                                                                            نه...

                       

                                                                                 غرق شوی

 

 

                   ای کرانه بی کران

 

                                         تا موج ابدیت

 

                                                           دوستت دارم

  

 

 

 

 

 

We cannot interrupt our arms

 

When they twisting into favorite darling

 

But I wish we would  sing its flower

 

In the name of David

 

For the Lord

 

It smell would become all of the existence

 

Full of thirst…

 

1:23/1:32

2:9

1/5/86

                        

 

 

 

 

 

                 تصویر

 

 

 

          تردید

 

                    ناتوانی

 

                                آتش

 

                                        .../

 

 

                                                              کاش کلمات می توانستند

 

                                                      لرزش دستم را به تصویر بکشند

 

    1:10-1:13

    1/5/86